Wandeling aan de Gileppe: 15 september 2002

- streek: Gileppe - Eupen: 14 à 16km
- weer: zonnig nazomerweer
- opmerking: tocht opgebouwd rond 2 riviertjes, dus niet al te veel hellingen
- gids: Igor
- gezelschap: Daniëlle, Otto, Bart, Hilde, Igor
- vertrek : Langs de weg Eupen-Malmedy, ter hoogte van het meer van Gileppe

A = de plaats waar we geattackeerd werden door de wespen/bijen of zoiets.

B = onze lunchplaats

C = "Trou Malbrouck", waar Daniëlle absoluut wou stunten !

De wandeling was opgebouwd rond het volgen van de rivierbedding van de Soor en de Gileppe, dus de hoogteverschillen waren eerder beperkt. Via een aanloop van kaarsrechte brandlanen belanden we na een klein uurtje aan de Soor die we volgen tot aan een klein beekje zuidwaards, dat ons terug naar hoger gelegen delen moet brengen. Tot dan toe is nog niemand in het water getuimeld, behalve Hilde dan. Die moet en zal ‘door’ het water gaan als ze een riviertje ziet. Maar verder iedereen nog fit, alles rustig….

Tot we plots (zie kaart: nr. A) aangevallen worden door wespen / bijen; we zijn er niet uitgeraakt welk beesten het nu exact waren, we hadden immers geen Sonja met een flora & fauna-boek bij de hand. Wat we wel aan den lijve konden vaststellen, was dat die beesten hard staken en agressief waren. Resultaat van het slagveld: Bart op een drietal plaatsen gestoken aan zijn rechterarm, Igor met een gezwollen linkerhand en Daniëlle, tja gestoken op een plaats die alleen Otto mocht zien. We rennen dan ook als kippen zonder kop het bos uit, klapwiekend en mekaar aftroevend dat het niet meer net is.

Niet meteen een plezante ervaring, maar de wil is sterk en we gaan dan ook vastberaden verder, voorlopig echter op brede brandlanen. Middageten doen we aan een picknickplaats langs de weg Eupen-Malmédy (zie kaart : nr. B), niet meteen het meest idyllische plekje waarnaar Daniëlle op zoek was, maar eerder een potje ‘mensenkijken’. Geen nood echter, na de culinaire stop duiken we meteen terug het bos in, op weg naar de Gileppe. Eens die gevonden blijven we dit grillige riviertje zeer lange tijd volgen, met het meer van Gileppe als doel. Voor we dat bereiken moeten we echter heel wat omvergevallen bomen omzeilen, steken we de Gileppe verschillende keren over en moeten we menige modderpoelen zien te vermijden. Dat lukt vrij aardig... euh op Hilde na dan, Sie belandt mit Ihre Klikken und Klakken knietief in so eine Smuuspoel.

Einmal am See van Gileppe geht’s besser, aber die Gileppe hat seine Tzol geëist, alzo niemand ist rauwig über das Aschfalt. ‘Trou Malbrouck’ ist unsere letzte stop (siehe karte : nr. C). Das ist eigentlich eine gigantische Pfeiff das Wasser von eine Hohere See löst in die See von Gileppe. Jeder weiss das man eine Strahl Wasser von ungefehr 2 meter nicht uberlebt, aber Daniëlle sieht keine Gefahr-plaketten und geht gerade ins Wasserbekken um eine Foto zu machen.
Panic naturlich, Otto sieht seine Traumfrau schon verpletsert wurden durch das Wasser, aber unsere Rambi kann sich retten und lebt noch Lang und Glücklich...

Was u niet één van de deelnemers, dan vraagt u zich zeker af waarom het verslag ineens omslaat in schabouwelijk duits. Wel, vanaf dat moment zijn we beginnen converseren in het duits om Otto en Daniëlle er alvast vertrouwd mee te maken voor hun skivakantie einde van het jaar.