Wandeling Robertville-Malmédy : 24 maart 2002

- streek: Robertville-Malmédy
- afstand: 18km
- weer: zonnig, amper 5°C
- opmerking: zware tocht omwille van afstand en aantal stevige hellingen
- gids: Bart
- gezelschap: Otto, Bart, Jozef, Hilde, Frank, Eline
- nieuweling: Frank en Eline, welkom bij de groep!!
- uitspraak van de dag: "Zouden jullie je website niet veranderen in soft roads ipv rough roads !" zei Frank, toen nog…

vertrek : parking aan de barrage van Robertville

het wandelteam.

(klik op de foto voor een vergroting)

Op deze prachtige zondagochtend, vertrokken we enigszins verward over de stuwdam van Robertville: er was nl. aangekondigd dat de wandeling langs Malmédy zou verlopen en een kringetje van een slordige 12km zou beslaan… Om dit erbarmelijke misverstand wat recht te trekken, hebben we een tocht vanuit Robertville tot Malmédy (en terug) verzonnen, waardoor het vooropgestelde kilometeraantal ook al niet meer klopte. Er werd zo maar even 50% bovenop gedaan, waardoor we 18km stapplezier uit onze benen moesten schudden! Ondanks deze pijnlijke mededeling tijdens onze breefing vooraf, was de sfeer in de groep ontzettend goed! Misschien zat de aangename voorjaarszon daar wel voor iets tussen…

Al vrij vlug was er niets meer te merken van het indrukwekkende stuwmeer met het enorme hoogteverschil van de dam, doordat het pad afdwaalde, met afwisselend bos en open vlakten richting kasteel Reinhardstein. Ook dit kasteel was een adembenemende verschijning zo vroeg op de wandeling; maar veel zagen we er niet van omdat een eindje ervoor een stijgend pad ons richting bossen voerde. Het zware werk kon beginnen…

De wegmarkeringen van wandelpaden in dit gebied zijn vaak niet evident, vandaar dat we plotseling een beetje waren afgeweken van de geplande route, waardoor we bovenaan een steile heuvel stonden in plaats van beneden aan de overkant van de rivier: het avontuur kon beginnen … “recht naar beneden, niet denken, maar doen”, dacht Eline, en weg was ze, zelfs de rivier kon haar niet stoppen en stapte prompt met water tot boven de enkels door de kille stroming tot aan de overkant! Wij moesten volgen…

Van dan af hadden we even een rustig, vlak pad, langs de zonbeschenen oever van dit bruisende riviertje, net goed opdat onze kledij en schoenen wat konden drogen. Toen dat gebeurd was, stond ons de volgende uitdaging te wachten: in de bedding van een neerkolkend zijriviertje zochten we een weg naar boven. Toen we dachten dat we er bijna waren, wees de gids haaks op de gevolgde weg naar omhoog, waar de helling bezaait met losse bladeren nog steiler was. Daarboven was een plateau dat we moesten bereiken voor een doorsteek naar een ander pad. Aarzelend trok iedereen zich op gang, “desnoods op handen en voeten” dacht Hilde, en zwaar puffend haalden we de top van deze heuvel. De drinkbekers werden kwistig bovengehaald!

Daarna was er veel afwisseling van weiland tot dichte bos, met afdalingen en hellingen in mooie proporties, waarbij we even een dorpje aandeden, Xhoffraix, om zo uiteindelijk ten noorden van Malmédy op een GR-pad te belanden dat een prachtig stukje natuur toonde: 20 tot 30m boven een vrij steile afgrond naar de intussen wild geworden rivier, liep het pad verder, om even later sterk af te dalen tot aan het water waarbij we over stenen de bocht namen langs druppende rotsen. Dit mooi stukje weg sloten we af met opnieuw een afdaling recht naar beneden op handen en voeten, tastend en, glijdend tot we beneden waren. Van dan af was het een stuk vlakker, langs de Warche richting Robertville, maar zeker niet minder vermoeiend omdat we een strak tempo aanhielden, gezien de reeds ver gevorderde tijd.

Dit vlakke pad serveerde ons twee kilometer voor de aankomst een mooie afsluiter: wetende dat de parking bovenaan de stuwdam ligt en wij ons nu beneden aan de rivier bevonden, kon het niet anders dan dat ons nog een lange lijdensweg stond te wachten! En ja hoor, de klim was enorm. Iedereen die nog wat reserve had, maakte daar dankbaar gebruik van. Het team werd nu meer dan normaal gemotiveerd met krachttermen zoals “een lekker biertje staat ons daar te wachten”. En het heeft ontzettend gesmaakt!

Bart