12-13 november 2005 Müllerthal - Luxemburg

locatie: Müllerthal - Luxemburg
afstand: zaterdag 14km - 6km, zondag 7km
gids: Igor, Nico
deelnemers:  Els, Johan, Nirea, Nico, Karolien, Jozef, Daniëlle, Otto, Karin, Bart, Hilde, Igor van iedereen 'de kinders'

Het verzamelpunt om het wandelweekend te starten ligt aan de Perekop. Een bekende, ja misschien zelfs beroemde plek in het Müllerthal, maar met de auto ben je er zo voorbij. Nergens zien we borden staan die de plek aangeven, op een geschilderd bordje op de rotsen na, maar dat kan je onmogelijk zien als je met de auto passeert. Nochtans is iedereen vrij stipt, op onze grote afwezige na: Bart (& familie). Hij wou wel, maar werd door ziekte geveld.
Om aan ieders wensen tegemoet te komen, hebben we 2 wandelingen uitgestippeld: één zware wandeling van +-12km en een lichte in de omgeving van de Perekop voor de 'jeugdigen'.

Het verzamelpunt om het wandelweekend te starten ligt aan de Perekop. Een bekende, ja misschien zelfs beroemde plek in het Müllerthal, maar met de auto ben je er zo voorbij. Nergens zien we borden staan die de plek aangeven, op een geschilderd bordje op de rotsen na, maar dat kan je onmogelijk zien als je met de auto passeert. Nochtans is iedereen vrij stipt, op onze grote afwezige na: Bart (& familie). Hij wou wel, maar werd door ziekte geveld.
Om aan ieders wensen tegemoet te komen, hebben we 2 wandelingen uitgestippeld: één zware wandeling van +-12km en een lichte in de omgeving van de Perekop voor de 'jeugdigen'.

Perekop: lichte wandeling

Wandeling vertrekkende aan de Perekop, richting Berdorf over een bekend GR-pad. In de zomer is het hier wellicht niet te harden van het volk, maar begin november valt het reuze mee.

Een echt verslag van de tocht hebben we nog niet, omdat ondergetekende (Igor) niet bij deze tocht aanwezig was. Mocht er onder de deelnemers een verslaggever schuil gaan, gelieve zich te 'outen' en een verslagje door te mailen naar Igor.

Berdorf: stevige wandeling

Deze wandeling vertrekt aan het sportcomplex van Berdorf en duikt meteen de mooie kloven van de Sieweschloeff in. Ook hier nog geen verslag, maar we hebben wel al een Chinese vrijwilliger: Daniëlle. In haar, wellicht schaarse, vrije tijd gaat zij een waarheidsgetrouw verslag maken. Afwachten dus...

Predigtstull: lichte wandeling

De wandeling naar de Predigtstull start op dezelfde plaats als de grote wandeling van de dag voordien, maar kiest meteen de andere richting, meer bepaalt naar het zuiden. Vrij snel staan we op het eerste uitzichtspunt over de vallei rond Grundhof en kunnen we door een kloof afdalen naar het bos. Daar onthult zich de pracht van de rotspartijen. 't Is echter de vraag of de 'jeugd' daar oog voor gehad heeft: kloven, een stalen ladder, trappen en brugjes, het is een ideale speeltuin. Als we dan ook nog de 'Grotte de l'Enfer' vinden, meer dan 50m diep, is de stemming meteen gezet. Spijtig genoeg is het er pikdonker en hoewel we een pitslamp-oproep hadden gedaan, heeft niemand ze voor deze tocht bij. Niet getroost echter, we komen nog verschillende rotspartijen in de vorm van een doolhof tegen.

Halverwege houden we halte aan de Predigtstull waar Karin en Karolien ons met de kleinste spruiten opwachten. Voor zulke kleine spruiten is de tocht spijtig genoeg niet geschikt, dus besluiten zij om het Lac d'Echternach te bezoeken. De Predigtstull start met een steile trap en vertroetelt de kleine, en grote, kinderen meteen met een doolhof aan smalle spleten. Het hek is nu helemaal van de dam, waardoor we eens uit het doolhof nog slechts 2 kinderen overhouden, van de 10 nota bene. Uiteindelijk blijkt het allemaal niet zo dramatisch; blijkbaar hebben Otto en Daniëlle een reeks kinderen op sleeptouw genomen. In deze buurt houden we dan ook halt voor een picknick.

De terugweg loopt langs de bovenkant van de rotsmassieven door het bos. Dat levert een minder spectaculaire omgeving op, maar gelukkig duiken we net op tijd terug een kloof in om toch nog in schoonheid te eindigen.